In memoriam Schelto Patijn
Op 20 juli herdachten wij in een bomvolle Westerkerk Schelto Patijn. En velen zullen en kunnen zeggen ónze Schelto Patijn. Niet alleen een (heel goede) burgemeester, maar vooral ook een echte burgervader. Natuurlijk: toen hij aantrad was er de nodige scepsis. Een echte Hagenaar, een regent riepen velen, en oud Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland. En dan moet je in Amsterdam komen… Binnen de kortste keren ontpopte Schelto zich echter niet alleen als een daadkrachtig bestuurder, die allerminst het debat uit de weg ging, maar kon door zijn persoonlijkheid letterlijk met iedereen overweg.
Mijn eerste herinnering aan hem gaat terug tot in de jaren 80 van de vorige eeuw. Hij was CdK in Zuid-Holland omdat André van der Louw in Rijnmond wilde blijven. Dat zou immers ook een provincie worden. En plots hief het toenmalige kabinet “Rijnmond” op en overleed de verantwoordelijke minister. Van der Louw voelde zich teleurgesteld en verraden. Ook door Schelto. Het was typerend voor hem, dat hij naar Van der Louw ging en de situatie besprak. Professioneel en zakelijk, maar tegelijkertijd met de voor Schelto zo kenmerkende empathie en innemendheid. Ik was van die ontmoeting toevallig getuige en het is voor mij altijd een voorbeeld gebleven.
Tot op het laatst bezocht hij bijeenkomsten op de Zuidas en concerten in het Concertgebouw. Want zijn lichaam mocht hem dan in de steek laten, zijn persoonlijkheid was nergens aangetast.
Met zowel oog voor de wereld, als voor de wijk en de daar wonende mensen. De combinatie van visie en detail. Als overtuigd Europeaan voelde Schelto zich echt thuis in Amsterdam.
Bij buitenlands bezoek zei hij graag schertsend dat hij burgemeester was van een Twin-city: Sodom èn Gomorrha. Die schertsende ondertoon zorgde er wel tevens voor dat de eerste Gay games in Amsterdam plaatsvonden. En met hetzelfde gemak bewoog hij zich in het Joods Historisch Museum en communiceerde hij met de Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Antilliaanse en Ghanese gemeenschap.
Het was met recht ónze Schelto. Mag dat een, zij het schrale, troost zijn voor zijn vrouw Elisabeth, kinderen en kleinkinderen.
Jurriaan Fransman
lid gewestelijk Bestuur Noord-Holland
